“Siyasette Hafıza da Gerekir, Tutarlılık da!” Doğan Bekin’e Birkaç Söz…

MEHMET KUMCAĞIZ 

Sayın Doğan Bekin,

Siyaset, yalnızca geçmişte söylenmiş sözleri hatırlatmak ya da rakiplerin geçmişinden hareketle bugüne dair hükümler vermek değildir. Siyaset aynı zamanda tutarlılık, vefa, hizmet ve içinde bulunulan dönemin şartlarını doğru değerlendirme sorumluluğudur. Bir siyasetçiyi değerlendirirken yalnızca yıllar önce yazdığı satırlara değil, bugün ne yaptığına, hangi sorumlulukları üstlendiğine ve ülkeye ne kattığına da bakmak gerekir.

Sizin siyasi geçmişinize baktığımızda, Özal döneminde çevirmenlik yaptığınız yıllardan itibaren farklı siyasi dönemlerle ve hareketlerle temas kurduğunuz, sonrasında Millî Görüş çizgisindeki partilerde siyaset yaptığınız görülüyor. Refah Partisi, Fazilet Partisi ve Saadet Partisi tecrübelerinizin ardından bugün Yeniden Refah Partisi saflarında siyaset yapıyorsunuz. Elbette bir siyasetçinin zaman içerisinde siyasi tercihlerinde değişikliğe gitmesi, yeni bir yol benimsemesi veya kendisine farklı bir siyasi gelecek çizmesi demokratik siyasetin doğal bir parçasıdır. Burada mesele, bir partiden diğerine geçmek değildir. Asıl mesele, başkalarının siyasi tercihlerine hangi ölçülerle yaklaştığımız ve kendimiz için benimsediğimiz anlayışı başkaları için de geçerli sayıp saymadığımızdır.

Sizin siyasi yolculuğunuz da değişen şartlar içerisinde şekillenmiş bir yolculuktur. Dolayısıyla siyasi hayatını farklı dönemlerde farklı sorumluluklarla sürdüren isimleri değerlendirirken, onların tercihlerini yalnızca bugünün siyasi tartışmalarına sıkıştırmak yerine, içinde bulundukları koşulları ve üstlendikleri görevleri de dikkate almak gerekir.

Bu noktada Sayın Suat Kılıç’ın siyasi geçmişine ve hizmetlerine bakmakta fayda var.

Suat Kılıç, Millî Görüş geleneğinden gelen bir siyasi tabanın içinden doğmuş, AK Parti çatısı altında uzun yıllar siyaset yapmış; milletvekilliği, Meclis Katip Üyeliği, AK Parti Grup Başkanvekilliği ve Gençlik ve Spor Bakanlığı gibi önemli görevler üstlenmiş bir isimdir. Bu görevler, yalnızca siyasi unvanlardan ibaret değildir. Her biri devlet yönetimini tanımayı, kurumsal işleyişi kavramayı, farklı kesimlerle çalışmayı ve önemli sorumluluklar üstlenmeyi gerektirir.

Özellikle Gençlik ve Spor Bakanlığı dönemindeki çalışmalarını değerlendirirken, ortaya konulan projeleri ve spor altyapısına yapılan yatırımları görmezden gelmek doğru değildir. Türkiye genelinde stadyumların, spor salonlarının, olimpik yüzme havuzlarının, gençlik merkezlerinin ve öğrenci yurtlarının yaygınlaşması, gençlerin sporla ve sosyal faaliyetlerle buluşması açısından önem taşıyan bir hizmet alanıdır. Bu yatırımların her birini tek bir kişinin eseri olarak değerlendirmek elbette doğru olmaz; bunlar devletin, ilgili kurumların ve birçok paydaşın katkısıyla hayata geçirilir. Ancak ilgili dönemde bakanlık sorumluluğunu üstlenen bir siyasetçinin bu süreçteki rolünü de teslim etmek gerekir.

Siyasette görevler kalıcı değildir. Hiç kimse ömür boyu bakanlık yapmayacağı gibi, hiçbir makam da bir kişinin şahsi mülkü değildir. Önemli olan, üstlenilen görev sırasında ortaya konulan çaba, geride bırakılan eserler ve edinilen tecrübedir. Suat Kılıç’ın geçmişte üstlendiği görevler, devlet yönetimi ve siyaset alanında belirli bir birikime sahip olduğunu gösteren somut bir geçmiş oluşturuyor. Bugün bu birikimi siyasi çalışmalarında kullanmasını eleştirmek yerine, hangi sonuçları ortaya çıkardığına bakmak daha anlamlıdır.

Gelelim asıl meseleye: Millî Görüş geleneği ve siyasi aidiyet.

Suat Kılıç’ın AK Parti’de siyaset yaptıktan sonra Yeniden Refah Partisi’ne katılmasını bir siyasi tercih olarak değerlendirmek gerekir. Millî Görüş geleneğiyle bağını yeniden kurduğunu ifade eden bir siyasetçinin bu yöndeki kararını, yalnızca geçmişte bulunduğu parti üzerinden mahkûm etmek tutarlı bir yaklaşım değildir. Siyasette dün ile bugün arasında değişim yaşanabilir. Önemli olan, bu değişimin hangi gerekçelere dayandığı ve bugün hangi hedeflere hizmet ettiğidir.

Sizin de farklı siyasi dönemlerden geçerek bugün Yeniden Refah Partisi’nde siyaset yapıyor olmanız, siyasi yolculukların tek bir çizgide ve değişmeden ilerlemediğinin açık bir göstergesidir. O hâlde başkalarının siyasi tercihlerine yaklaşırken de aynı anlayışı esas almak gerekmez mi? 

Bir siyasetçinin kendi siyasi geçmişini değişen koşullar içinde değerlendirmesi doğal karşılanıyorsa, başkasının geçmişten bugüne uzanan siyasi tercihlerini de aynı hakkaniyetle ele almak gerekir.

Siyasi eleştirinin merkezinde kişiler değil, ilkeler ve somut meseleler bulunmalıdır.

Sayın Suat Kılıç’ın geçmişte kaleme aldığı bir kitapta veya yazıda Prof. Dr. Necmettin Erbakan ve Millî Görüş hareketi hakkında dile getirdiği görüşler elbette tartışılabilir. Hiçbir siyasetçi geçmişte söyledikleri nedeniyle eleştiriden muaf değildir. Ancak burada temel bir ayrım yapmak zorundayız: Bir düşünceyi eleştirmek başka, o düşüncenin yazıldığı dönemin şartlarını yok sayarak yazarı bugünün siyasi koşulları üzerinden mahkûm etmeye çalışmak başkadır.

Yıllar önce kaleme alınmış siyasi bir metni değerlendirirken, o günün siyasi atmosferini, yaşanan gelişmeleri, yazarın o dönemdeki konumunu ve metnin hangi tartışmalara cevap olarak ortaya çıktığını hesaba katmak gerekir. Çünkü siyasi düşünceler boşlukta oluşmaz. Her söz, söylendiği dönemin koşulları içerisinde bir anlam kazanır.

Dünün siyasi tartışmalarında belirli bir kaygıyı, itirazı veya mücadeleyi yansıtan bir yazı, yıllar sonra aynı anlamı taşımayabilir. Siyasi şartlar değişir, ilişkiler değişir, değerlendirmeler değişir. Bir görüşün bugün yeniden gözden geçirilmesi veya eleştirilmesi elbette mümkündür. Ancak geçmişte söylenmiş her sözü bugünün ölçüleriyle yargılamak, tarihsel bağlamı göz ardı etmek anlamına gelir.

Burada asıl soru şudur: Geçmişte yazılmış bir metni gerçekten anlamaya mı çalışıyoruz, yoksa onu bugünkü siyasi tartışmada bir kişiyi yıpratmanın aracı olarak mı kullanıyoruz?

Eğer amaç düşünceleri tartışmaksa, metnin tamamı ve yazıldığı dönem dikkate alınmalı; eleştiriler somut gerekçelere dayanmalıdır. Eğer amaç siyasi hesaplaşmaysa, geçmişten seçilen cümleler bugünkü tartışmanın malzemesine dönüştürülebilir. Fakat böyle bir yaklaşım, siyasetin niteliğini yükseltmez; aksine tartışmayı fikirlerden uzaklaştırarak kişisel suçlamalara indirger.

-Sayın Bekin, geçmişin sözlerini bugünün siyasi mücadelesinde kullanırken aynı zamanda kendi siyasi geçmişinizin de bu ölçülerle değerlendirilmesine açık olmanız gerekir. Çünkü siyasi tutarlılık, yalnızca karşı taraftan hesap sormakla değil, aynı ölçüyü kendimize de uygulamakla mümkündür.

Bir diğer önemli mesele de siyasi sorumluluk ve sahadaki çalışmadır.

Milletvekilliği, yalnızca Meclis'te bulunmak veya siyasi tartışmalarda söz almak değildir. Seçmenle bağ kurmak, vatandaşın sorunlarını dinlemek, bölgenin ihtiyaçlarını takip etmek ve çözüm üretmek de bu görevin ayrılmaz parçalarıdır. Bu nedenle şu soruların sorulması son derece doğaldır: Seçildiğiniz bölgedeki vatandaşlarla ne ölçüde temas kuruyorsunuz? Kaç mahalleyi ziyaret ettiniz? Bölgenizin hangi sorunlarının çözümü için girişimde bulundunuz? Vatandaşların taleplerini Meclis çalışmalarına ne ölçüde taşıdınız? Parti teşkilatlarıyla ve seçmenlerle kurduğunuz ilişkiyi hangi somut sonuçlarla ortaya koyabiliyorsunuz?

Bunlar kişisel saldırı değil, temsil sorumluluğuna ilişkin meşru sorulardır. Elbette bu soruların cevapları da varsayımlarla değil, somut faaliyetler ve doğrulanabilir verilerle değerlendirilmelidir.

Aynı ölçüyü Sayın Suat Kılıç için de uygulayabiliriz. Türkiye'nin farklı illerini ziyaret etmesi, teşkilatlarla bir araya gelmesi, üyelik çalışmalarına katılması ve parti örgütlenmesini güçlendirmeye çalışması, siyasi emeğin sahadaki karşılığını gösteren faaliyetlerdir. Bu çalışmaların kapsamı ve sonuçları somut verilerle değerlendirilebilir. Ancak bir genel başkan yardımcısının siyasi çalışmalarını değerlendirirken, yalnızca geçmişte yazdığı bir metne odaklanıp bugün ortaya koyduğu emeği görmezden gelmek de hakkaniyetli olmaz.

Siyasette başarı, yalnızca geçmişin tartışmalarında kimin haklı çıktığıyla ölçülmez. Bugün kaç insanın kapısını çaldığınız, hangi sorunlara çözüm ürettiğiniz, teşkilatınıza nasıl katkı sağladığınız ve toplumun güvenini ne ölçüde kazanabildiğiniz de en az geçmişteki sözler kadar önemlidir.

Sayın Suat Kılıç'ın bugün yaptığı çalışmaları eleştirmek isteyenler elbette eleştirebilir. Ancak bu eleştiri, siyasi geçmişten seçilen ifadelerle sınırlı kalmamalı; bugünkü çalışmalar, hedefler, politikalar ve somut sonuçlar üzerinden yürütülmelidir. Aynı şekilde Sayın Kılıç'ın geçmişteki ifadeleri de bağlamından koparılmadan tartışılmalı; varsa yanlışları açıkça ortaya konulmalı, fakat bunlar bugünkü siyasi kimliğini peşinen hükümsüz kılmanın gerekçesine dönüştürülmemelidir.

Siyaset, dünün defterlerini sürekli açıp bugünün çalışmalarını gölgelemekten ibaret değildir.Siyaset, geçmişten ders çıkararak geleceği inşa etme sorumluluğudur. Erbakan Hoca'nın siyasi mirasına sahip çıkmak da yalnızca onun adını tartışmalarda anmakla değil, fikirlerini, mücadelesini, siyasi ahlak anlayışını ve topluma yönelik hedeflerini bugünün şartlarında nasıl hayata geçirdiğimizle ilgilidir.

Bu nedenle hiç kimsenin siyasi bir şahsiyeti eleştirirken tarihsel bağlamı göz ardı etmemesi, kendi geçmişiyle başkalarının geçmişini farklı ölçülerle değerlendirmemesi gerekir. Eleştiri karşılıklı olabilir; fakat ölçü ve hakkaniyet ortak olmalıdır.

Sayın Doğan Bekin'e son sözüm şudur: Siyasi tartışmalarda geçmişin satırlarını bugünün gündemine taşımak mümkündür. Ancak asıl maharet, o satırları yazıldığı dönemin şartlarıyla birlikte okuyabilmek ve bugünün siyasetini de aynı ciddiyetle değerlendirebilmektir. Sayın Suat Kılıç'ın geçmişteki sözlerini tartışırken, bugün üstlendiği siyasi sorumlulukları, yürüttüğü çalışmaları ve ortaya koyduğu çabayı da hesaba katmak gerekir.

Kişileri yalnızca geçmişteki bir ifadeyle tanımlamak yerine, bütün siyasi yolculukları ve bugünkü faaliyetleri üzerinden değerlendirelim. Siyasi rekabeti kişisel hesaplaşmaya değil, fikirlerin ve hizmetlerin yarışına dönüştürelim.

Çünkü siyasette asıl mesele, kimin geçmişinden hangi cümleyi çıkarabildiği değil; kimin bugün milleti için ne yaptığıdır.

Ve unutmayalım: Siyasette en güçlü cevap, geçmişten seçilmiş cümleler değil; tutarlılık, emek, hizmet ve ortaya konulan somut sonuçlardır.